
زندگی در نگاه مبهــــــــوتم ،
چه غــــــریبانه رنگ می بازد
گویی اسب سپیـــــــــد ثانیه ها
سوی آغـــــــاز مــرگ می تازد
بیگمان مرگ گِــــــــرد من روزی،
قفس از جنس خــاک می ســـــازد
سرنوشتی که دست سنگین داشت،
به دو دستان خـــویش می نازد !
آری امـــــروز فاش می گـــویم :
نفسم زیـــر بار غـــــــــم جازد
دست تقـــدیر یک کــمان بود و
تیــــرخود را به سینه ی مـــازد .
http://nastaran153.blogfa.com/
ادامه مطلب |